Αρχαιολογικό Μουσείο Θήβας – Καταρράκτες Πέτρας – Αλίαρτος – Λίμνη Μουσών

λίμνη μουσών

Αναχώρηση Κυριακή 4 Μαρτίου 2018 στις 08:00 από την είσοδο του Νοσοκομείου «Σωτηρία».

Σύντομη στάση για καφέ και συνεχίζουμε για να επισκεφθούμε το νέο Αρχαιολογικό Μουσείο Θήβας, που στεγάζει σ’ έναν χώρο 1.000 τ.μ. πλήθος αντικειμένων που αναδεικνύουν την διαχρονικότητα του πολιτισμού της Βοιωτίας, από τους προϊστορικούς χρόνους ως και τη μεταβυζαντινή εποχή. Μετά την ξενάγηση αναχωρούμε για το χωριό Πέτρα που βρίσκεται στους πρόποδες του Ελικώνα σε υψόμετρο 200 μ. Βγαίνοντας έξω από το χωριό, φθάνουμε σ’ ένα διαμορφωμένο χώρο αναψυχής με πλατάνια και καταρράκτες. Χρόνος ελεύθερος για να περπατήσουμε και να απολαύσουμε την φύση και το υπέροχο τοπίο. Στη συνέχεια θα μεταβούμε στην Αλίαρτο, όπου θα έχουμε το γεύμα σε τοπική ταβέρνα (έξοδα ατομικά). Μετά το γεύμα μπορούμε να απολαύσουμε τον καφέ ή το γλυκό μας στη Λίμνη των Μουσών, σ’ ένα περιβάλλον με φυσική ομορφιά. Επιστροφή στην Αθήνα αργά το απόγευμα.                                    ,

Τιμή συμμετοχής: 15 Ευρώ

Εκδρομή στη Θήβα

Την Κυριακή 4 Μαρτίου 2018, φίλοι και μέλη του Συλλόγου φίλων Περιθαλπομένων Νοσοκομείου «Η ΣΩΤΗΡΙΑ» πραγματοποιήσαμε ημερήσια εκδρομή στο Αρχαιολογικό μουσείο Θήβας-Καταρράκτες Πέτρας-Αλίαρτος –Λίμνη Μουσών.

Η ημέρα ήταν ηλιόλουστη και πολλά υποσχόμενη.

Το πούλμαν έφθασε στη Θήβα μια από τις ισχυρότερες πόλεις της αρχαιότητας, η Θήβα, κυριάρχησε στον ελλαδικό χώρο για µία μεγάλη περίοδο του 4ου αιώνα π.Χ. Η σύγχρονη πόλη της Θήβας είναι χτισμένη πάνω στους λόφους της Καδμείας Ακρόπολης κρύβει στα σπλάχνα της πολύτιμους θησαυρούς, πολλοί από τους οποίους ήρθαν στο φως στην δεκαετία του 80 και του 90. Πρώτος σταθμός το νέο υπερσύγχρονο Αρχαιολογικό Μουσείο Θηβών. Δικαίως συγκαταλέγεται μέσα στα 3 κορυφαία μουσεία της χώρας μαζί µε αυτό της Ακρόπολης και των Δελφών και όχι άδικα! Στον αύλειο χώρο του μουσείου ιδιαίτερη θέση κατέχουν τα βάθρα των αγαλμάτων των 9 μουσών, από το Ιερό των Μουσών στον Ελικώνα και ο μεσαιωνικός φράγκικος πύργος των Σεντ Ομέρ (13ος αιώνας).

Συνεχίσαμε την περιήγηση μας στον εκθεσιακό χώρο του μουσείου 1.000 τ.μ. με τα πλούσια εκθέματά του να διαρθρώνονται σε 18 ενότητες, με αφετηρία την παλαιολιθική εποχή και κατάληξη την τουρκοκρατία. Ξεχωρίζουν τα ευρήματα της μυκηναϊκής εποχής (1600-1100 π.Χ.) με θαυμάσιες τοιχογραφίες από τα ανακτορικά κέντρα Ορχομενού-Θήβας (δελφίνια, οκτόσχημες ασπίδες, κυρίες της αυλής, πλοία κ.α.), σφραγιδόλιθους από τη Μεσοποταμία, σκαλιστά τμήματα επίπλων από ελεφαντοστούν, περίτεχνα χρυσά κοσμήματα, όπλα και ένα μεγάλο αρχείο πήλινων πλακών με επιγραφές Γραμμικής Β, πήλινες λάρνακες από την Τανάγρα με σκηνές ταυροκαθαψίων, κ.α. Ο πλούτος και το μέγεθος του Καδμείου, υποδηλώνουν ότι η Θήβα ήταν το σημαντικότερο μυκηναϊκό κέντρο του 13ου αιώνα.

Κατόπιν η πόλη έπεσε στη σκιά των Μυκηνών και αργότερα στην αφάνεια, για να επιστρέψει στο προσκήνιο του 7ου αιώνα π.Χ., ως ηγέτης του κοινού των Βοιωτών. Η θηβαϊκή Ηγεμονία της Ελλάδας (471 π.Χ.) μάχη Λεύκτρων, έως το 462 π.Χ. μάχη Μαντινείας) επιτυγχάνεται κάτω από την ηγεσία των επιφανών δημοκρατικών στρατιωτικών Επαμεινώνδα και Πελοπίδα. Ξεχωρίζουν τα ευρήματα από το Ηράκλειον (οικία-ναός του Ηρακλή, Αλκείδης=δυνατός), ο οποίος καταγόταν από την Θήβα, τα βάθρα με τα ονόματα των 202 πεσόντων στη μάχη του Δηλίου (424 π.Χ.) από το πολυάνδριο της πόλης των Θεσπιών, οι κούροι από το ναό του Πτώου Απόλλωνα, τα γκριζόμαυρα επιτύμβια μνημεία με τις όρθιες φιγούρες Βοιωτών οπλιτών, ψηφιδωτό δάπεδο από τη ρωμαϊκή οικία της Λειβαδιάς με απεικόνιση των μηνών του έτους κ.λ.π. Στο στεγασμένο αρχαιολογικό χώρο, στα θεμέλια του μουσείου, διατηρείται τμήμα οικίας της πρώιμης εποχής του χαλκού (2,500 π.Χ.), τάφοι του 17ουαιώνα και η θεμελίωση τμήματος του μυκηναϊκού τείχους της Καδμείας (13ος αιώνας π.Χ.) Ακολουθεί η ακμή της Θήβας επί βυζαντινής εποχής (πρωτεύουσα του θέματος Ελλάδος) και στη φραγκοκρατία (πρωτεύουσα του Δουκάτου των Αθηνών).

Μετά την ολοκλήρωση της επίσκεψης , κατευθυνθήκαμε προς την Πέτρα , Βοιωτίας χωριό του Δήμου Αλιάρτου. Βρίσκεται στους πρόποδες του Ελικώνα στο μέσον της Κωπαΐδας, ανάμεσα στην Θήβα και την Λιβαδειά. Στην Πέτρα έγινε η τελευταία μάχη της επανάστασης του 1821, γνωστή ως μάχη της Πέτρας.

Η φύση εδώ έχει αφήσει το αποτύπωμα της με τους πανέμορφους καταρράκτες της Πέτρας . Οι καταρράκτες για την ακρίβεια είναι δύο σε ένα. Το νερό πέφτει με ορμή από τα πλάγια του Ελικώνα , λουφάζει μέσα στα βράχια και ξαναπέφτει , σχηματίζοντας δύο μικρότερους καταρράκτες που κατηφορίζουν κάτω από τα πόδια σου και περνώντας ένα γεφυράκι τρέχουν για την Κωπαΐδα. Το τοπίο περιβάλλεται από πλατάνια με πλούσια, παρόχθια βλάστηση και ελαιώνες απλωμένους στα γύρω υψώματα.

Γοητευμένοι και Μυημένοι στην ιστορία και την τέχνη της Βοιωτικής Γής, κατευθυνθήκαμε στον Αλίαρτο προς θρέψη σώματος και ψυχής . Στο ζεστό και οικογενειακό ,ταβερνάκι Χρυσικός , απολαύσαμε ντόπιες , υπέροχες, γεύσεις και διασκεδάσαμε εξασκούμενοι την τέχνη του Χορού.

Παίρνοντας το δρόμο της επιστροφής, έφτασε η ώρα για ένα απολαυστικό καφεδάκι στην Λίμνη Μουσών, στην Άσκρη ,δίπλα στον Αλίαρτο της Θήβας, στους πρόποδες του Ελικώνα, του βουνού που ζούσαν οι εννέα Μούσες. Ένας τόπος περιπατητικός , ξεκούρασης και ξεγνοιασιάς , καταπράσινο τοπίο περιφραγμένο με ξύλινο φράχτη σε ένα ράντζο με άλογα , με θέα την μικρή λιμνούλα.

Ευχαριστούμε τη Ματίνα που είναι μαζί μας σε κάθε απόδρασή μας από τα καθημερινά, την συνοδό μας κ. Άννα και το Σύλλογο που μας δημιουργεί προϋποθέσεις και ευκαιρίες για αξέχαστες εμπειρίες.

 

Αμαλία Νικολακάκου