Ανακύκλωση- Ιανουάριος 2010

Πέρασε ο παλιός ο χρόνος έχοντας διαγράψει η Γη μας μια πλήρη ελλειπτική πορεία γύρω από τον Ήλιο. Ένας ακόμη κύκλος έκλεισε, ένας καινούργιος κύκλος ανοίγει. Μέσα στην κυκλική πορεία του χρόνου άπειροι άλλοι κύκλοι ανοίγουν και κλείνουν. Κάθε μέρα που ξημερώνει σηματοδοτεί ένα τέλος και μια αρχή. Και όμως μέσα σε αυτή την επανάληψη, καμία μέρα δεν είναι ίδια με τις άλλες. Κάθε μέρα μας προσφέρει καινούργιες ευκαιρίες, καινούργιες εμπειρίες και νέες δυνατότητας. Η ζωή μας ολόκληρη διαγράφει ένα κύκλο που ξεκινάει με την γέννηση και τελειώνει με τον θάνατο. Κατά την διάρκεια της ζωής μας ανοίγονται πολλοί άλλοι κύκλοι. Άλλοι κλείνουν πριν ο δικός μας κύκλος ολοκληρωθεί και άλλοι συνεχίζουν και μετά από τον δικό μας θάνατο και όλοι αυτοί οι κύκλοι δίνουν γέννηση σε άλλους και άλλους και άλλους κύκλους. Τα δέντρα, τα ζώα, τα φυτά κλείνοντας τον κύκλο τους επιστρέφουν στην μητέρα φύση για να δώσουν την ευκαιρία στα είδη τους να ξεκινήσουν την δική τους κυκλική πορεία. Έτσι διασφαλίζεται ο κύκλος της διατροφικής αλυσίδας. Το νερό που εξατμίζεται από την επιφάνεια των θαλασσών σχηματίζει τα σύννεφα, που γίνονται βροχή, πηγές, ποτάμια, λίμνες για να επιστρέψουν κάποια στιγμή πάλι στην θάλασσα έχοντας διαγράψει, κάθε μόριο νερού, μια κυκλική πορεία. Η ανακύκλωση είναι νόμος, φυσικός νόμος. Ο πεπερασμένος πλούτος της Γης παραμένει λειτουργικός, χάρη στην φυσική ανακύκλωση. Η αλόγιστη χρήση των αγαθών διαταράσσει αυτή την αρμονία και ο άνθρωπος, προικισμένος με την ελεύθερη βούληση, έχει την ισχύ, όπως άλλοτε περίτρανα το έχει αποδείξει στις μέρες μας, να διαταράξει αυτή την ισορροπία. Μπορεί όμως με σύνεση και μικρές θυσίες να βοηθήσει το έργο της φύσης. Αυτό το τελευταίο έχει γίνει πια συνείδηση σε πολλούς και είναι ο μόνος τρόπος να επιβιώσει ο πλανήτης μας από την υπερθέρμανση και την μόλυνση του περιβάλλοντος, ώστε ο κύκλος του να μην κλείσει νωρίτερα από ό,τι είναι προγραμματισμένος. Ο νόμος της ανακύκλωσης όμως δεν σταματά μόνο στο φυσικό μας περιβάλλον. Οι σκέψεις μας, τα συναισθήματά μας και οι πράξεις μας, έχοντας ως πηγή τον ίδιο μας τον εαυτό, διαχέονται και ευεργετούν ή βλάπτουν τους συνανθρώπους μας, ωθώντας τους να κινητοποιηθούν ανάλογα με τις επήρειες που δέχονται και κάποια στιγμή όλες αυτές οι καλές ή κακές επήρειες να βρουν σαν αποδέκτη τον ίδιο μας τον εαυτό απ” όπου και απέρρευσαν. Τόσο μεγάλη διάσταση έχει ο νόμος της ανακύκλωσης και τόσο τεράστια είναι η ευθύνη μας απέναντι στους συνανθρώπους μας και το περιβάλλον μας.

Πέτρος Γαρζώνης